Przejdź do głównej zawartości

Opuszczony ośrodek wypoczynkowy gdzieś na odludziu

W dobie pandemii koronawirusa zapraszam Was na wirtualną wycieczkę po nieczynnym Ośrodku Wypoczynkowym. Wybaczcie że nie podam dokładnej lokalizacji gdyż ośrodek jest obecnie na sprzedaż i chyba nawet właściciele mieszkają w jednym z domów na terenie obiektu. Ja podszedłem do niego od drugiej strony czyli głebokiego jaru potoka.  Teren na którym się on znajduje to prawie 10 hektarów w malowniczym sosnowym lesie.Jest tam sporo murowanych domków z kilkoma osobnymi wejściami każdy. Są też różnego typu  drewniane  domki w  lepszym lub gorszym stanie. 



























































































































































Na terenie Ośrodka znajduje się też basen. Jego niecka jest ogromna, betonowe dno zaczął już wtórnie porastać las :) 




































Ujęcie wody dla Ośrodka z pobliskiego potoczku :)














Na koniec jak zwykle kilka '' smaczków''. Coś mam ostatnio szczęście do takich upiornych lalek, jak z horroru :)





























Komentarze

  1. Wczesny Gierek - pierwsza połowa lat 70-ych XXw. Tak obstawiam. Prawdopodobnie ośrodek wypoczynkowy jakiegoś zakładu pracy - ale zakład nie wytrzymał "transformacji" (albo co pewniejsze celowo go zarżnięto) i ośrodek poszedł w prywatne ręce - po jakimś czasie okazało się ze prywaciarz eksploatował póki było co, apotem jak już nie opłacały się remonty, to przekazał obiekt gminie, która też nie miała pieniędzy na remont...
    skąd wiem?
    Bo tak było z OGROMNĄ ilością takich ośrodków w Polsce!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Zarośnięty tor saneczkowy w Krynicy - Zdroju

Na zboczach Góry Parkowej znajduje się tor saneczkowy, który zaprojektował kap. inż. Roman Loteczko wzorując się na najlepszych obiektach tego typu z Austrii i Niemiec. Tor wybudowano w 1929 r. a zmodernizowano w latach 1937/38 (w Karpaczu tor wybudowano w 1950 r.). Po wojnie tor był kilkakrotnie modernizowany, pod kątem bezpieczeństwa. Na początku osiągano szybkość 58 km/h, po modernizacji osiągano prędkości rzędu 90 - 100 km/h. Jego długość 1609 m. w późniejszym okresie tor skrócono do dł. 1135 m. Tor był oświetlony na całej długości, wzdłuż toru znajdowała się sieć hydrantów, pozwalająca po ułożeniu odpowiedniej warstwy śniegu utrzymać lód na odpowiedniej grubości.  W miejscach gdzie na tor padały bezpośrednio promienie słoneczne ułożono specjalne  parawany. Tor był wyposażony w zaplecze dla zespołu sędziowskiego i komisji technicznej i 6 punktów startowych. Na całej długości był zradiofonizowany. Tor posiadał 23 wiraże. Najbardziej znanym wirażem była słynna "Luna" na któ...

Huta Pielgrzymska ( Samoklęska) - relikty wsi zagubione w karpackim lesie

 Wioska Huta została założona na ziemiach Mniszków z Dukli. Najprawdopodobniej wiąże się to z osobą Jerzego Augustyna Wandalina Mniszka (1715-1778) marszałka nadwornego koronnego i kasztelana krakowskiego, właściciela pobliskich Samoklęsk (Strusoklęsk). Mniszek po utracie wpływów politycznych, po śmierci Augusta III, w obawie przed represjami opuszcza Warszawę i chroni się w dziedzicznej Dukli. Przybywa tam w roku 1763 z całym dworem złożonym głównie z Sasów, z gwardią przyboczną  i strażą Szwajcarów. Wcześniej do Dukli przyjechała jego żona Amalia. W Dukli rozpoczęto przebudowę zamku zamieniając go w magnacką rezydencję. Dokończono budowę kościoła i klasztoru Bernardynów. Przebudowano również kościół parafialny i wybudowano kaplicę na puszczy. Mniszkowie na czas tych robót mieszkali w pobliskich Samoklęskach. W związku z dużym zapotrzebowaniem na szkło wynikającym z powyżej opisanych inwestycji w latach 60- tych XVIII w. przyczyniają się do powstania i rozkwitu miejscowości H...

Ruiny dworu w Januszkowicach - czy już niemożliwe do uratowania ???

Januszkowice to jedna z najstarszych wsi w powiecie Dębickim. Pierwsze wzmianki o jej istnieniu pochodzą z dokumentów spisanych na początku XII w. Początkowo wieś należała, podobnie jak pozostałe okoliczne miejscowości, do opactwa benedyktyńskiego w Tyńcu pod Krakowem. W 1353 r. Kazimierz Wielki odebrał wieś benedyktynom i darował zasłużonym ruskim rycerzom Piotrowi, Ostaszkowi i Chodkowi – protoplastom znakomitego rodu rycerskiego Garajskich herbu Korczak. W XV w. część wsi wróciła we władanie tynieckiego opata (dzisiaj odrębna wieś Opacionka). W kolejnych wiekach wieś należała do Tarnowskich, Kmitów, Trojanowskich. Budynek „nowego dworu” został wybudowany na początku XIX, w czasie gdy wieś należała do Fihauzerów. Był to podpiwniczony, parterowy budynek na planie prostokąta z użytkowym poddaszem. Wzdłuż frontowej, zachodniej ściany istniała galeria kolumnowa. W pobliżu istniał również tzw. „stary dwór” zbudowany na piwnicach pochodzących z XVII w. „Stary dwór” spłonął tuż po II wojnie...