Przejdź do głównej zawartości

Kompleks zapomnianych skoczni narciarskich - Iwonicz Zdrój


Powstały w Iwoniczu-Zdroju kompleks skoczni narciarskich należał do klubu narciarskiego Górnik Iwonicz, najstarszego klubu narciarskiego na podkarpaciu założonego w 1925 r. Były to trzy skocznie usytuowane w dolinie "Na Kawalcach".









Skocznie położone obok siebie o punktach konstrukcyjnych K 60, K 40 i najmniejsza K 20. Skocznia K 60 posiadała sztuczne oświetlenie. Rekordzistą tej skoczni jest Jens Weissflog, który jako młody zawodnik oddał skok na odległość 72,5m.



Cykliczne zawody na skoczni w Iwoniczu-Zdroju odbywały się na przełomie lat 60-tych i 70-tych. Wtedy to Iwonicz-Zdrój był określany jako zimowa stolica województwa rzeszowskiego.









Nieużytkowane przez lata obiekty znalazły się w fatalnym stanie technicznym. Po latach skocznie K 40 i K 20 wyremontowano i reaktywowano 18.01.2003 r. W tym okresie zostały również ustanowione ich rekordy. Rekordzistą skoczni K 40 został Grzegorz Zygmunt skacząc na odległość 42,5 m, natomiast skoczni mniejszej Kamil Banczak oddając 15.02.2006 roku skok na odległość 21 m.












W 2010 ponownie odżyły nadzieje na reaktywację kompleksu skoczni w Iwoniczu Zdroju. Z okazji 85 - lecia klubu Górnik przyjechał sam prezes Apoloniusz Tajner. Z ust prezesa padły wtedy konkretne obietnice :


To piękne, zaciszne miejsce. Usytuowanie tych obiektów sportowych jest kapitalne. Wszystko jest prawie gotowe i mam nadzieję, że nie będzie trzeba długo czekać. Dwie małe skocznie z igelitem, to nie jest kosztowna inwestycja. Możliwe, że powstanie także mniejsza skocznia K-10. Natomiast na skocznię 90-metrową przyjdzie czas, gdy dorośnie do niej grupa zawodników. W tym roku są wybory samorządowe, więc pewnie wszelkie prace związane z projektem i budową skoczni powinny ruszyć w przyszłym roku. Myślę, że w 2012 roku skocznie powinny już być gotowe.



   Projekt rewitalizacji skoczni w Iwoniczu Zdroju, po lewej  miała być najwieksza z nich K-90





Póki co teren obiektu zarasta, deski na najazdach zbutwiały, metalowe konstrukcje powoli zżera rdza... Schody prowadzące niegdyś na skocznie obecnie wyglądają tak :












Infrastruktura oświetleniowa skoczni :



















Metalowa wieża sędziowska :

























Źródła:


www.pzn.pl

www.polskaniezwykla.pl


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Zarośnięty tor saneczkowy w Krynicy - Zdroju

Na zboczach Góry Parkowej znajduje się tor saneczkowy, który zaprojektował kap. inż. Roman Loteczko wzorując się na najlepszych obiektach tego typu z Austrii i Niemiec. Tor wybudowano w 1929 r. a zmodernizowano w latach 1937/38 (w Karpaczu tor wybudowano w 1950 r.). Po wojnie tor był kilkakrotnie modernizowany, pod kątem bezpieczeństwa. Na początku osiągano szybkość 58 km/h, po modernizacji osiągano prędkości rzędu 90 - 100 km/h. Jego długość 1609 m. w późniejszym okresie tor skrócono do dł. 1135 m. Tor był oświetlony na całej długości, wzdłuż toru znajdowała się sieć hydrantów, pozwalająca po ułożeniu odpowiedniej warstwy śniegu utrzymać lód na odpowiedniej grubości.  W miejscach gdzie na tor padały bezpośrednio promienie słoneczne ułożono specjalne  parawany. Tor był wyposażony w zaplecze dla zespołu sędziowskiego i komisji technicznej i 6 punktów startowych. Na całej długości był zradiofonizowany. Tor posiadał 23 wiraże. Najbardziej znanym wirażem była słynna "Luna" na któ...

Huta Pielgrzymska ( Samoklęska) - relikty wsi zagubione w karpackim lesie

 Wioska Huta została założona na ziemiach Mniszków z Dukli. Najprawdopodobniej wiąże się to z osobą Jerzego Augustyna Wandalina Mniszka (1715-1778) marszałka nadwornego koronnego i kasztelana krakowskiego, właściciela pobliskich Samoklęsk (Strusoklęsk). Mniszek po utracie wpływów politycznych, po śmierci Augusta III, w obawie przed represjami opuszcza Warszawę i chroni się w dziedzicznej Dukli. Przybywa tam w roku 1763 z całym dworem złożonym głównie z Sasów, z gwardią przyboczną  i strażą Szwajcarów. Wcześniej do Dukli przyjechała jego żona Amalia. W Dukli rozpoczęto przebudowę zamku zamieniając go w magnacką rezydencję. Dokończono budowę kościoła i klasztoru Bernardynów. Przebudowano również kościół parafialny i wybudowano kaplicę na puszczy. Mniszkowie na czas tych robót mieszkali w pobliskich Samoklęskach. W związku z dużym zapotrzebowaniem na szkło wynikającym z powyżej opisanych inwestycji w latach 60- tych XVIII w. przyczyniają się do powstania i rozkwitu miejscowości H...

Ruiny dworu w Januszkowicach - czy już niemożliwe do uratowania ???

Januszkowice to jedna z najstarszych wsi w powiecie Dębickim. Pierwsze wzmianki o jej istnieniu pochodzą z dokumentów spisanych na początku XII w. Początkowo wieś należała, podobnie jak pozostałe okoliczne miejscowości, do opactwa benedyktyńskiego w Tyńcu pod Krakowem. W 1353 r. Kazimierz Wielki odebrał wieś benedyktynom i darował zasłużonym ruskim rycerzom Piotrowi, Ostaszkowi i Chodkowi – protoplastom znakomitego rodu rycerskiego Garajskich herbu Korczak. W XV w. część wsi wróciła we władanie tynieckiego opata (dzisiaj odrębna wieś Opacionka). W kolejnych wiekach wieś należała do Tarnowskich, Kmitów, Trojanowskich. Budynek „nowego dworu” został wybudowany na początku XIX, w czasie gdy wieś należała do Fihauzerów. Był to podpiwniczony, parterowy budynek na planie prostokąta z użytkowym poddaszem. Wzdłuż frontowej, zachodniej ściany istniała galeria kolumnowa. W pobliżu istniał również tzw. „stary dwór” zbudowany na piwnicach pochodzących z XVII w. „Stary dwór” spłonął tuż po II wojnie...